Ik weet wat jij meemaakt –
mijn miskraam verhaal
‘Dat liefdevolle plekje gun ik iedere vrouw die te maken heeft gehad met het verlies van een kindje door een miskraam.’ ~ Madelon van Uffelen
De termijnecho die mijn wereld op z’n kop zette
Het is donderdag 18 mei 2017 als mijn wereld in elkaar stort. Ik ben 11 weken zwanger. Vandaag hebben we de termijnecho. Ik werk zelf als verloskundige en als mijn collega de echo begint zie ik gelijk dat het niet goed is. Ze doet nog haar best om een kloppend hartje te vinden. Maar we weten beiden eigenlijk wel beter. Dit kindje ligt veel te stil en ziet er qua grootte niet uit zoals ik nu zou verwachten. Dit is niet goed.
Zwanger voelen terwijl het mis is
Vol ongeloof ben ik. Ik voel mij namelijk super zwanger want ik heb last extreme zwangerschapsmisselijkheid (hyperemesis gravidarum). Het lijkt er op dat dit dus al weken voor niks is, want ons kindje blijkt waarschijnlijk al drie weken hiervoor overleden te zijn.
Ongeloof, verwarring en waarom-vragen
Hoe kan dit nu? Waarom? Waarom wij? Dat spugen is dus allemaal voor niks geweest.
Zwanger worden was al niet makkelijk, waarom mag het dan ook nog eens niet goed gaan? Hoe lang zal het nu duren voor ik weer zwanger ben en gaat dat wel lukken?
Allerlei gedachtes spoken door mijn hoofd.
Slapeloze nachten en moeilijke keuzes na mijn miskraam
’s Nachts slaap ik slecht. Ik ben verdrietig en vraag mij alleen maar af waarom dit kindje niet bij ons mag komen. De dag duurt lang en aan het einde van deze vrijdagmiddag zitten we tegenover de gynaecoloog om te bespreken hoe nu verder. Ik kies voor het direct starten van een traject met medicatie. Ik heb nu namelijk een paar dagen vrij en moet maandag weer beginnen met werken. Vrij nemen gaat niet, dus moet het voor die tijd gebeuren.
De gynaecoloog maakt nogmaals een echo en ik zie een kindje dat mij als het ware vanaf het scherm recht aan kijkt. En ik vraag mij alleen maar af: ‘Waarom? Wat is er mis met jou dat jij niet bij ons mag komen?’
Te snel weer door, terwijl mijn verdriet bleef
Op zondagochtend verlies ik ons kindje, op maandagochtend ga ik weer aan het werk. ‘Je zal toch weer een keer moeten beginnen met werken, dus dan maar gelijk.’ Zegt mijn collega. Die opmerking doet pijn, ik wil eigenlijk nog heel even bij mijn eigen gevoelens kunnen zijn voordat ik weer bij mijn cliënten langs ga om ze te ondersteunen tijdens de bevalling van hun levende kindje.
Zwanger worden na een miskraam
Ook het fertiliteitstraject pakken we een paar weken later weer op. Ik wil zo graag moeder worden. Al snel ben ik weer zwanger en vind ik dat het verlies afgesloten is.
Ik ga verder met mijn leven.
‘Little did I know’
Angst in mijn volgende zwangerschap na mij miskraam
In mijn zwangerschap ben ik tot na de 20 weken echo nog bang om mijn kindje te verliezen en ook later in de zwangerschap kan ik mij makkelijk druk maken om ‘kleine’ dingen.
Wat een niet-verwerkte miskraam met je kan doen
In april 2018 is onze zoon geboren en eind 2019 was ik op, ik stond in standje ‘overleven'. Ik was moe, had nergens zin in of puf voor. Ik vond het moederschap zwaar. Ik wist dat mijn zoon harstikke leuk was, maar ik voelde het niet.
Ik vroeg hulp bij een (algemeen) coach en al vrij snel kwam naar voren dat de oorzaak van hoe ik mij voelde, lag bij de miskraam en het verdriet dat ik helemaal geen aandacht had gegeven. Ook alle angsten die ik had ervaren tijdens de zwangerschap van onze zoon, waren aan dit onverwerkte verdriet te linken.
Ik ging er mee aan de slag. Ons kindje kreeg plek en aandacht en dat deed wonderen. Langzaam aan werd ik steeds meer mezelf. Toch bleef het knagen.
Van verloskundige naar miskraamcoach
In de tussentijd was het op werkvlak ook gaan schuiven. Ik was een opleiding gaan doen om mindfulness te kunnen geven aan aanstaande ouders en vond dit echt te gek!
Ik durfde in 2021 de stap te wagen om mijn praktijkdeel te verkopen, mijn hart te volgen en een nieuw avontuur aan te gaan. Ik stopte helemaal met mijn werk als verloskundige.
Naast mijn mindfulness startte ik bovendien met de opleiding tot miskraamcoach. En wow, dit bracht mij nog meer! Ik leerde bepaalde werkvormen toe te passen en ondervond deze oefeningen ook zelf.
Verdriet hoeft niet rauw te blijven
Dit was zo helend, nu werd het laatste stukje van mijn puzzel gelegd. Dit had ik nog niet eerder ervaren. Waar mijn verdriet altijd pijnlijk was en knaagde, is het nu een liefdevol plekje geworden. Waar ik prima aan kan denken, zonder in huilen uit te barsten.
En dat liefdevolle plekje gun ik iedere vrouw die te maken heeft gehad met het verlies van een kindje door een miskraam.
Je miskraam verwerken en weer écht leven
Het is namelijk niet nodig om in de ‘overleef’modus te blijven. Je kunt echt weer gaan leven! En er luchtiger op terug kijken en mee omgaan.
Voor de tweede keer zwanger na mijn miskraam
Inmiddels ben ik nog een keer zwanger geweest na mijn miskraam.
In oktober 2024 ben ik bevallen van een dochter. Deze zwangerschap en het moederschap nu ervaar ik zo anders dan bij mijn zoon. Ik weet zeker dat dit komt door de oefeningen die ik gedaan heb tijdens mijn opleiding tot miskraamcoach. Ik had zoveel meer vertrouwen in mijn zwangerschap. Dat was zo fijn.
Jouw gevoelens doen er toe,
je hoeft ze niet kleiner te maken.
Wie ben ik?
Vertrouwd, betrokken en zonder oordeel
Mijn naam is Madelon van Uffelen en anderen zeggen over mij dat ik vertrouwd, betrokken en vriendelijk ben. Vrouwen voelen zich hierdoor snel bij mij op hun gemak. Alles is welkom bij mij. Je kunt zijn wie je bent, met al je gevoelens (ook die donkere). Ondanks dat het onderwerp waar ik vrouwen mee help heel verdrietig is, wordt er ook veel gelachen bij mij in de praktijk.
Vertrouwen is voor mij heel belangrijk. Het is de basis voor ons contact en jouw transformatie. Daarom plannen we altijd eerst een gesprek samen. Als jij mij vertrouwd behaal je meer resultaat en
daarom wil ik wel dat het klikt.
Mijn ideale wereld
In mijn ideale wereld is er ruimte, aandacht en liefde voor alle kindjes die verloren zijn bij een miskraam. Omdat ieder kind er toe doet. Hoe klein het ook was en hoe kort het ook bij je was.
Doordat wij als ouders dit onderwerp bespreekbaar maken, hoeven onze kinderen later niet zo te ploeteren als ze ook een kindje verliezen door
een miskraam.
Jouw steun na je miskraam
Wat andere vrouwen zeggen
Mijn sessies met Madelon heb ik als helend ervaren. Na een fijne kennismaking voelde ik een klik en heb ik 2 live sessies gehad. Vooral de eerste sessie was heel helend, bijna bizar om mee te maken.
Ook de nazorg tijdens de 2 online contactmomenten was waardevol, Madelon heeft de tijd voor me genomen en was bereid alle vragen te beantwoorden die er nog in mijn hoofd speelde.
Kortom: ben je op zoek naar een warme begeleiding tijdens het verwerken van verlies, dan zou ik Madelon zeker aanbevelen.
Ik ben heel blij dat ik bij Madelon terecht ben gekomen. Ik wist dat praten met een ‘gewone’ coach of psycholoog mij niet zou helpen. Het moest iemand zijn die weet wat het inhoudt om een fertiliteitstraject te doorlopen en hoe ongelofelijk veel pijn het kan doen als je jouw kindje verliest.
Alles mag er zijn in de kamer van Madelon, werkelijk niets is raar. Meteen bij binnenkomst, voelde ik me op mijn gemak. Er is geen verwachting en geen oordeel. Wel voelde ik oprechte ondersteuning, wat mijn emotie ook was. Oefeningen hielpen om mijn gedachten structuur te geven en inzichtelijk te maken. Madelon haar aanpak is niet ‘zweverig’ of ‘praterig’. Je gaat juist praktisch aan de slag waardoor je gedachten de ruimte krijgen.
Meteen na de eerste sessie was de rauwe pijn verdwenen. Wat andere mensen van de situatie vonden en of mijn pijn wel ‘terecht’ of ‘logisch’ was, deed er niet meer toe. Ik wist wat ik voelde en dat was oké. Sindsdien draag ik mijn kindje bij me, ‘ze’ is erkend.
Inmiddels ben ik 20 weken zwanger en ik ben heel blij dat ik bij Madelon de kans heb gekregen mijn verdriet een plekje te geven. Daardoor kan ik nu beter genieten van mijn zwangerschap en kan ik straks een betere mama zijn voor mijn levende kindje.
In januari '24 heb ik een miskraam gehad. Doorgaan vond ik op dat moment de juiste keuze dus in maart '24 had ik alweer een positieve test in handen. In november '24 is onze dochter gezond geboren.
Al vrij snel wist ik dat alles veel meer impact gehad had op mij, dan dat ik gehoopt had. Ik kon niet genieten van onze dochter.
Ik voelde mij schuldig, bang, overprikkeld en eenzaam. Ook erover praten deed ik niet. Ik wilde mij niet zo voelen. Ik vond Madelon.
Het voelde als een grote stap om naar Madelon te gaan. Maar zij voelde wel als de juiste persoon. Bij Madelon ben je 1000% aan het juiste adres. Ze is lief, kalm, laagdrempelig en professioneel.
Ik had veel eerder moeten beslissen om naar Madelon te gaan. De erkenning die ik eindelijk krijg, voelt als een enorme opluchting.
